ในคำถามของเรา

posted on 09 May 2010 21:28 by 130491

บางครั้งเรายังไม่เข้าใจและยังไม่ต้องการเข้าใจในบางสิ่งบางเรื่องบางเวลา

             แสงแดดของบ้านนอกทำให้คิดไปว่าโลกนี้มีดวงอาทิตย์2ดวง

เพราะบรรยากาศดูแตกต่างกันมาก ทว่ามันยังคงรักษาอุณหภูมิได้คงที่ดีอยู่

ผิดแผกแตกต่างกับความคิดคนที่ขึ้นๆลงๆ  จะมีสักกี่คนที่คงเส้นคงวาตลอด

น้อยนักในล้านคน__ผมก็คนหนึ่งในจำนวนนั้น

              ต้นไม้ต้นใหญ่ช่างมีน้ำใจกับครอบครัวนกเหลือเกิน ทั้งอยู่ทั้งกินทั้งขี้

คงเป็นเพราะมันดุด่าว่ากล่าวอะไรใครไม่ได้หรือแม้จะขยับตัวก็ไม่ได้

ลำต้นที่หนาและกิ่งก้านสาขาขยายใหญ่ เห็นแล้วพอจะรู้..อายุของมันไม่น้อยเลย

นั่งพักใต้ร่มเงาได้อย่างสบาย

              เมื่อรู้สึกดีๆกับสิ่งใดใจเรามักลอยไปยังสิ่งนั้น อารมณ์คล้อยตามเริ่มคอบงำ

สมองสั่งงานให้ตั้งคำถามอยู่ตลอดเวลา ทว่าไม่ได้สั่งให้หาคำตอบกับสิ่งใดเลย

( การตั้งคำถามมักดีกว่าการรู้ตอบเสมอ เป็นปรัญชาบางอันที่เห็นด้วยไม่น้อย )

เพราะด้วยความเงียบ ความเป็นส่วนตัวหรือความขี้สงสัยของเรา คำถามจึงเกิดขึ้น

 

          1. เหตุใดหนอนถึงน่าเกลียจกว่าผีเสื้อ ในเมื่อมันก็คือตัวเดียวกัน

          2. คนที่ปลูกต้นไม้คนแรก เขาจะรู้ไหมว่าปลูกแล้วมันจะใหญ่ขนาดนี้

          3. เพราะอะไรก้อนหินถึงต้องมีน้ำหนัก มันมีอะไรอยู่ข้างใน

 

คล้ายคำถามเด็กอนุบาล แต่เปล่าเลยเราต่างหาคำตอบที่แน่ชัดไม่ได้ซักคำตอบ

หรือหาได้ แต่ใครสักกี่คนที่ไม่เข้าใจมันแล้วปล่อยให้มันเป็นคำถามต่อไป

            

              การมีคำถามผมว่ามันสวยงามดีอยู่ในตัวมัน หากเราหาคำตอบได้ไปซะทุกอย่าง

เกรงว่าโลกนี้คงไม่น่าสนใจเท่าไหร่ 

              น่าจะราวๆ 4โมงเย็น เร็วมากกับสิ่งรอบตัวที่ไม่มีเวลาให้สงสัย

              วันนึงผมว่าคงจะใครบางคนรู้สึกอย่างผมแล้วตั้งคำถามขึ้นมาใหม่ๆ

              ไม่ใช่เรื่องแปลก หากเราจะสงสัยในสิ่งที่เราไม่รู้

    ,  ถ้าแปลกคงเป็นเพราะตัวเรา

           ( ที่ปิดกั้นตัวเอง )

 

Comment

Comment:

Tweet